Author :
Abstract
Farklı kültürel düzeyleri ve statüleri aksettiren inşa suretleri, yaşanan dönemin en tabii hadiselerini görünür hâle getiren önemli belgelerdir. Hayata uzanan ve hayatın tabii hadiselerinin tesiri ile meydana gelen bu belgeler, belirli bir form ve anlatım tarzının gelişmiş bir estetik anlayış etrafında örüntülenmesi ile edebiyat sahasında bir şubeye dönüşmüştür. Bir yazışma ve haberleşme vasıtası olmanın ötesinde belirli bir kültür seviyesini ve gelişmiş bir estetik anlayışı temsil eden bu şube, Münşe’ât-ı Kânî’den hareketle çalışmamızda yer almıştır.
Devrin siyasi, sosyal, tarihî ve edebî akislerinin tespitine medar olacak mektuplardan terekküp eden Münşe’ât-ı Kânî, ayrıntılı tetkik ve tahlilini muhtevi bir yazı dizisi ile yeniden gündeme gelmektedir. Münşe’ât’te yer alan ilk 50 mektup özelinde her bir mektubun ayrı ayrı dil-üslup özelliklerinin incelenmesi, muhteviyat temelinde yorumlanması ve latinize edilen inşa suretlerinin tamamının dil içi çevirisinin yapılması, bu yazı dizisinin kapsamını oluşturmaktadır. Bu çerçevede Münşe’ât-ı Kânî’de yer alan ilk mektup ayrıntılı bir biçimde ele alınmış, kendisini temellendiren esaslar etrafında şekil hususiyetleri ve muhteva bakımından incelenmiş, mensur metinlerde örneklerine pek rastlanmayan metin şerhi bağlamında yorumlanmaya çalışılmıştır.
Keywords
Abstract
The forms of “inşa”, which reflect different cultural levels and statuses, are important documents that make the most natural events of the period visible. These documents, which extend to life and are formed under the influence of the natural events of life, have turned into a branch in the field of literature with the organisation of a certain form and style of expression around a developed aesthetic understanding. This branch, which represents a certain level of culture and a advanced aesthetic understanding beyond being a means of correspondence and communication, is included in our study based on Münşe’ât-ı Kânî.
Münşeâât-ı Kânî, which consists of letters that will help to determine the political, social, historical and literary influences of the period, comes to the agenda again with a series of articles that include detailed examination and analysis. The scope of this series of articles is to analyse the linguistic and stylistic features of the first 50 letters in Münşe’ât, to interpret them on the basis of content, and to translate all of the latinized “inşa”s. In this framework, the first letter in Münşe’ât-ı Kânî has been examined in detail, analysed in terms of form and content around the principles on which it is based, and tried to be interpreted in the context of textual commentary, of which there are not many examples in prose texts.
